| تبليغات | X |
كاش انجمن اراي دل مردم شهر
انجمن اراي دل ما مي شد
لحظه ي چند
به تكرار
ساكن اين حرم غرق تمنا مي شد
بر بلندين خرابات ما
تاجي از عشق هويدا مي شد
دست بر بربط و رقصان همه وقت
سوي اين سلسله ي مست چو شيدا مي شد
كاش مي شد دل مارا به اسيري مي برد
شاه اين شعر به تختش مي شد
كاش مي شد قلم از دست نگيرد اينك
كه دراويش لغت به غلامي ركابش مي شد
محمد نظريان پور
با تشکر ویژه از خانم فرزانه شیدا که به نوشته ها توجه دارن و راهنمایی
می کنند.
